---
title: "ਉਧਾਰ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ: ਰਿਸ਼ਤਾ ਵੀ ਰਹੇ, ਪੈਸਾ ਵੀ ਆਵੇ"
source: https://www.lskhata.com/blog/udhar-di-vasuli-da-sahi-tarika
category: "Running a shop"
language: pa
published: 2026-08-22
reading_time: 6 min
---

# ਉਧਾਰ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ: ਰਿਸ਼ਤਾ ਵੀ ਰਹੇ, ਪੈਸਾ ਵੀ ਆਵੇ

_ਉਧਾਰ ਮੰਗਣਾ ਝਗੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਤੈਅ ਕ੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹੀ ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਹੈ — ਸੱਤ ਦਿਨ, ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ, ਤੀਹ ਦਿਨ।_

## In short
- ਵਸੂਲੀ ਮੂਡ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਤੈਅ ਕ੍ਰਮ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ — ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਯਾਦ, ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ ਤਾਰੀਖ਼, ਤੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ।
- ਪਹਿਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਮੰਗ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
- ਕੁੱਲ ਰਕਮ ਨਹੀਂ, ਉਧਾਰ ਦੀ ਉਮਰ ਵੇਖੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੂਲੋ।
- ਹਰ ਗਾਹਕ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨੰਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣਾ ਹੀ ਟਕਰਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਧਾਰ ਦੇਣਾ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਧਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਨਿਯਮਤ ਗਾਹਕ ਨਾਲ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲੀ ਦਿੱਕਤ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ — ਵਾਪਸ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤੈਅ ਤਰੀਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਤਰੀਕਾ ਤੈਅ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵਸੂਲੀ ਮੂਡ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਪੈਸੇ ਦੀ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਤਕਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਲਈ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਆਇਆ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਗੁੱਸਾ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਸਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਿਗੜਦਾ ਹੈ।

_[Figure: ਇੱਕੋ ਕ੍ਰਮ, ਹਰ ਗਾਹਕ ਲਈ। ਇਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।]_

### ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ

1. **ਦਿਨ 7 — ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ** — ਰਕਮ ਅਤੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੁਨੇਹਾ, ਕੋਈ ਮੰਗ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ। "ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, 4 ਤਾਰੀਖ਼ ਦੇ ₹1,200 ਬਾਕੀ ਹਨ। ਧੰਨਵਾਦ।" ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ। ਬਹੁਤਾ ਪੈਸਾ ਇਸੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲੀ ਕਾਰਨ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਹੀਂ।
2. **ਦਿਨ 15 — ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰੋ** — ਹੁਣ ਪੈਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਰੀਖ਼ ਦਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ: "ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ?" ਇਸ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਹਾਂ-ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੱਸਣ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਾਰੀਖ਼ ਉਹ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਲਵੋ — ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਗੱਲ ਉਸੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ।
3. **ਦਿਨ 30 — ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ** — ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਥਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ — ਹੋਰ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਮਕਸਦ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਅੱਧਾ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਅੱਧਾ, ਤਾਰੀਖ਼ ਸਮੇਤ, ਕੁਝ ਨਾ ਆਉਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
4. **ਜੋ ਆਵੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਰਜ ਕਰੋ** — ਜੋ ਵੀ ਆਵੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਓ ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ ਵਿਖਾਓ। ਜੋ ਰਕਮ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।

**ਪਹਿਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਮੰਗ ਨਾ ਹੋਵੇ.** ਜਿਹੜਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸਿਰਫ਼ ਰਕਮ ਅਤੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸੁਨੇਹਾ "ਕਦੋਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?" ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਟਾਲਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਛੋਟਾ ਫ਼ਰਕ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਪੈਸਾ ਆਵੇਗਾ ਜਾਂ ਤੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਝਗੜਾ।

### ਕੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਉਮਰ ਵੇਖੋ

| ਕਿੰਨਾ ਪੁਰਾਣਾ | ਮਤਲਬ ਕੀ | ਕੀ ਕਰੀਏ |
| --- | --- | --- |
| 0 – 30 ਦਿਨ | ਆਮ ਕਾਰੋਬਾਰ | ਖ਼ਾਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਦਰਜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬੱਸ |
| 31 – 60 ਦਿਨ | ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ | ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰਵਾਓ |
| 61 – 90 ਦਿਨ | ਟਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ, ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਲਵੋ |
| 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ | ਆਪੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ | ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਨਵਾਂ ਉਧਾਰ ਬੰਦ |

ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖਣਾ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਗ਼ਲਤ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਖਾਤਾ ਐਪ ਵਿੱਚ ਹਰ ਗਾਹਕ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੋਵੇਂ ਦਰਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵੰਡ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਇਹੀ ਚਾਰ ਖਾਨੇ ਬਣਾ ਲਵੋ — ਤਰੀਕਾ ਉਹੀ ਹੈ, ਮਿਹਨਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਧ।

### ਨੰਬਰ ਬਿਨਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣਾ ਟਕਰਾਅ ਹੈ

ਇਹੀ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੁੱਟਦੀ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਬਚਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਦੇ ਦੁਕਾਨ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਕਹਿਣਾ। ਭਾਵ ਹਰ ਯਾਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਖ਼ਰੀਦਣ ਆਇਆ ਸੀ।

ਨੰਬਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹੀ ਗੱਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਗਵਾਹਾਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੇਬ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੰਬਰ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਲ ਉਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਧਾਰ ਦਰਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ — ਉਦੋਂ ਕੋਈ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

> ਨੰਬਰ ਉਧਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਗਾਹਕ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਨਹੀਂ।

**ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿਓ.** ਉਧਾਰ ਦੀ ਉੱਪਰਲੀ ਹੱਦ ਹਰ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਤਾ ਲੱਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਖਾਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀ ਹੱਦ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਦੱਸੀ ਹੱਦ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਰੋ: ਆਪਣੇ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਬਕਾਏ ਚੁਣੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹੀ ਛੋਟਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਵਾਬ ਆਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰੀਖ਼ ਸਮੇਤ ਦਰਜ ਕਰੋ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜੋ ਅੱਜ ਨਹੀਂ — ਕੁਝ ਪੈਸਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਿ ਕੌਣ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੌਣ ਨਹੀਂ। ਦੂਜੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਵੇਗੀ।

## Common questions

**ਉਧਾਰ ਮੰਗਣ ਦਾ ਸਹੀ ਵੇਲਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?**

ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੈਅ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਗਾਹਕ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਢੁਕਦੇ ਹਨ — ਸੌਦੇ ਦੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਯਾਦ, ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਤੀਹਵੇਂ ਦਿਨ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਲ। ਤੈਅ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਅਸਲੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਹਕ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

**ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ?**

ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਹਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਗਾਹਕ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ ਤਕਾਜ਼ਾ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਬੁਰਾ ਮਨਾਏਗਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹੀ ਸਿੱਧਾ ਸੁਨੇਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਆਮ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

**ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਤੋਂ ਵਸੂਲੀਏ — ਜਿਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਕਾਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ?**

ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤੋਂ। ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਨਵੀਂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਛੋਟੀ ਰਕਮ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਰ ਲੰਘਦੇ ਹਫ਼ਤੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕੁੱਲ ਬਕਾਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਗ਼ਲਤ ਹੈ — ਉਸ ਨੂੰ ਉਮਰ ਮੁਤਾਬਕ ਵੰਡ ਕੇ ਵੇਖੋ।

**ਗਾਹਕ ਕਹੇ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੈਸੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸਨ ਤਾਂ?**

ਇਹ ਤਾਂ ਹੀ ਝਗੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵੱਖਰੇ ਰਿਕਾਰਡ ਹੋਣ। ਹਰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਰਜ ਕਰੋ ਅਤੇ ਰਕਮ ਬੋਲ ਕੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ ਵਿਖਾਓ। ਜੋ ਹਿਸਾਬ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਝਗੜਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।