ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಗಡಿಯವರು ಬಾಕಿಯ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ದೊಡ್ಡದರಿಂದ ಸಣ್ಣದಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲೆ ಯಾರ ಹೆಸರಿದೆಯೋ ಅವರಿಗೇ ಮೊದಲು ಫೋನ್. ಇದು ಸಹಜವೆನಿಸುತ್ತದೆ, ಇದೇ ತಪ್ಪು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಕೊಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಾರಿ.
ಏಕೆಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಬಾಕಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊಸದು. ಕಳೆದ ವಾರ ಐದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯ ಸರಕು ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರ ಹೆಸರು ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ — ಆದರೆ ಅವರು ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಘಟನೆ ನೆನಪಿದೆ, ಬರುವುದೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
ಮೂರು ಭಾಗ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಲ್ಲ
ಲೆಕ್ಕಪತ್ರದವರು ಸಾಲವನ್ನು ಹಲವು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಗಡಿಗೆ ಮೂರು ಸಾಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗವಾದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
- ಈ ವಾರ — ಏನೂ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸಹಜ.
- ಈ ತಿಂಗಳು — ಒಂದು ಮೃದುವಾದ ನೆನಪಿಸುವಿಕೆ ಸಾಕು.
- ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹಳೆಯದು — ನಿಮ್ಮ ಸಮಯ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕು.
ಮೂರನೇ ಭಾಗ ಬಹುತೇಕ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಸಣ್ಣದು. ಅದೇ ಅದು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಹಳೆಯ ಹಣ ಏಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ
ಹಣ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಗ್ರಾಹಕ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ — ಏನು ಕೊಂಡೆ, ಎಷ್ಟಿತ್ತು. ನಂತರ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಕಿ ಇದ್ದಾಗ ಬರಲು ಮುಜುಗರ. ನಂತರ ಬೇರೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ನೀವು ಹಣವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ, ಗ್ರಾಹಕನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.
ಹಳೆಯ ಸಾಲ ಕೇವಲ ಹಣವಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕನೂ ಹೌದು.
ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ
ವಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿ — ಹಲವರಿಗೆ ಮಂಗಳವಾರ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಏಕೆಂದರೆ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಜನಸಂದಣಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾರ ನೋಡಿ, ಅತಿ ಹಳೆಯ ಐವರನ್ನು ಆರಿಸಿ, ಅವರಿಗೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ. ಐವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡ — ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಕೆಲಸ ದೊಡ್ಡದೆನಿಸಿ ಮುಂದಿನ ವಾರ ನಡೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ವಾರಕ್ಕೆ ಐವರು ಎಂದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂರ ಅರವತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಾಲದ ಗ್ರಾಹಕರು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ.