ਉਧਾਰ ਦੇਣਾ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਧਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਨਿਯਮਤ ਗਾਹਕ ਨਾਲ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸਲੀ ਦਿੱਕਤ ਉਧਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ — ਵਾਪਸ ਮੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਗਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤੈਅ ਤਰੀਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਰੀਕਾ ਤੈਅ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵਸੂਲੀ ਮੂਡ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਪੈਸੇ ਦੀ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਤਕਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਲਈ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਆਇਆ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਗੁੱਸਾ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਸਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਿਗੜਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ
- 1
ਦਿਨ 7 — ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਰਕਮ ਅਤੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੁਨੇਹਾ, ਕੋਈ ਮੰਗ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ। "ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, 4 ਤਾਰੀਖ਼ ਦੇ ₹1,200 ਬਾਕੀ ਹਨ। ਧੰਨਵਾਦ।" ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ। ਬਹੁਤਾ ਪੈਸਾ ਇਸੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲੀ ਕਾਰਨ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਹੀਂ।
- 2
ਦਿਨ 15 — ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰੋ
ਹੁਣ ਪੈਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਰੀਖ਼ ਦਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ: "ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ?" ਇਸ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਹਾਂ-ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੱਸਣ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਾਰੀਖ਼ ਉਹ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਲਵੋ — ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਗੱਲ ਉਸੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ।
- 3
ਦਿਨ 30 — ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ
ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਥਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ — ਹੋਰ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਮਕਸਦ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਅੱਧਾ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਅੱਧਾ, ਤਾਰੀਖ਼ ਸਮੇਤ, ਕੁਝ ਨਾ ਆਉਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
- 4
ਜੋ ਆਵੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਰਜ ਕਰੋ
ਜੋ ਵੀ ਆਵੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਓ ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਸਕਰੀਨ ਵਿਖਾਓ। ਜੋ ਰਕਮ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਕੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਉਮਰ ਵੇਖੋ
| ਕਿੰਨਾ ਪੁਰਾਣਾ | ਮਤਲਬ ਕੀ | ਕੀ ਕਰੀਏ |
|---|---|---|
| 0 – 30 ਦਿਨ | ਆਮ ਕਾਰੋਬਾਰ | ਖ਼ਾਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਦਰਜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬੱਸ |
| 31 – 60 ਦਿਨ | ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ | ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰਵਾਓ |
| 61 – 90 ਦਿਨ | ਟਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ | ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ, ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਲਵੋ |
| 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ | ਆਪੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ | ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਨਵਾਂ ਉਧਾਰ ਬੰਦ |
ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖਣਾ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਗ਼ਲਤ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਖਾਤਾ ਐਪ ਵਿੱਚ ਹਰ ਗਾਹਕ ਦਾ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੋਵੇਂ ਦਰਜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵੰਡ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਉੱਤੇ ਇਹੀ ਚਾਰ ਖਾਨੇ ਬਣਾ ਲਵੋ — ਤਰੀਕਾ ਉਹੀ ਹੈ, ਮਿਹਨਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਧ।
ਨੰਬਰ ਬਿਨਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣਾ ਟਕਰਾਅ ਹੈ
ਇਹੀ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੁੱਟਦੀ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਬਚਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਦੇ ਦੁਕਾਨ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਕਹਿਣਾ। ਭਾਵ ਹਰ ਯਾਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਖ਼ਰੀਦਣ ਆਇਆ ਸੀ।
ਨੰਬਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹੀ ਗੱਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਗਵਾਹਾਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੇਬ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੰਬਰ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਲ ਉਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਧਾਰ ਦਰਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ — ਉਦੋਂ ਕੋਈ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੰਬਰ ਉਧਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਗਾਹਕ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਰੋ: ਆਪਣੇ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਬਕਾਏ ਚੁਣੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹੀ ਛੋਟਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਵਾਬ ਆਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰੀਖ਼ ਸਮੇਤ ਦਰਜ ਕਰੋ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜੋ ਅੱਜ ਨਹੀਂ — ਕੁਝ ਪੈਸਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਿ ਕੌਣ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੌਣ ਨਹੀਂ। ਦੂਜੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਵੇਗੀ।