ਇੱਕ ਕਾਮਾ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲਾ ਸਵਾਲ ਇਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਕੀ-ਕੀ ਕਰ ਸਕੇਗਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ੋਨ ਫੜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੱਸਿਆ ਓਦੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਹਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਸੌਖੀ ਵੰਡ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਲਈ ਦੋ ਪੱਧਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ।
| ਕੰਮ | ਕਾਮਾ | ਮਾਲਕ |
|---|---|---|
| ਬਿੱਲ ਬਣਾਉਣਾ | ਹਾਂ | ਹਾਂ |
| ਗਾਹਕ ਦਾ ਉਧਾਰ ਲਿਖਣਾ | ਹਾਂ | ਹਾਂ |
| ਮਾਲ ਦੀ ਖ਼ਰੀਦ ਕੀਮਤ ਵੇਖਣਾ | ਨਹੀਂ | ਹਾਂ |
| ਭਾਅ ਬਦਲਣਾ | ਨਹੀਂ | ਹਾਂ |
| ਪੁਰਾਣਾ ਬਿੱਲ ਮਿਟਾਉਣਾ | ਨਹੀਂ | ਹਾਂ |
| ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਵੇਖਣਾ | ਨਹੀਂ | ਹਾਂ |
ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲਾਈਨ ਖ਼ਰੀਦ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਖ਼ਰੀਦ ਕੀਮਤ ਪਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਲਾਭ ਪਤਾ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਉਹ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ — ਸਿਰਫ਼ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਗੱਲ ਫੈਲਣ ਕਰਕੇ ਵੀ।
ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿਓ
ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ — ਤੂੰ ਕੀ-ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਕੀ-ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਘਟਾਉਣ ਜਾਓ ਤਾਂ ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮਕਸਦ ਉਹ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨਿਯਮ ਸਭ ਲਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਇੱਕ ਲਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ।
ਕੰਮ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ
ਕੋਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਹਟਾਉਣਾ ਉਸੇ ਦਿਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਭੁੱਲਣਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਆਖ਼ਰੀ ਤਨਖ਼ਾਹ, ਹਿਸਾਬ ਨਿੱਬੜਨਾ, ਵਿਦਾਈ।
ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸੂਚੀ ਰੱਖੋ ਜੋ ਹਰ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇ। ਸੂਚੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੁਝੇਵੇਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ।