ਛੋਟੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ, ਗ਼ਲਤ ਲਿਖਤ ਨਹੀਂ — ਇੱਕੋ ਜੇਬ ਹੈ।
ਸਵੇਰੇ ਗੱਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਸੌ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਸਕੂਲ ਲਈ। ਦੁਪਹਿਰੇ ਦੋ ਸੌ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਲਈ ਇੱਕ ਪੈਕਟ ਚੌਲ ਸ਼ੈਲਫ਼ ਤੋਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਕੀ-ਕੀ ਰਲ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇੱਕੋ ਜੇਬ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਇਕੱਠੇ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
- ਦੁਕਾਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲਾਭ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ — ਘਰ ਦਾ ਖ਼ਰਚ ਰਲ਼ਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
- ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ — ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੱਧ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
- ਸਟਾਕ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ — ਘਰ ਗਿਆ ਮਾਲ ਨਾ ਲਿਖੋ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਕੀ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ
- 1
ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਕਮ ਤੈਅ ਕਰੋ
ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰੋ। ਅੰਕੜਾ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
- 2
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਕੱਢੋ
ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਾਂਗ। ਰੋਜ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਲਵੋ ਤਾਂ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
- 3
ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਪੈਸਾ ਓਦੋਂ ਹੀ ਲਿਖੋ
ਜ਼ਰੂਰੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਲੈਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਲਿਖੋ — ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
- 4
ਘਰ ਗਿਆ ਮਾਲ ਖ਼ਰੀਦ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਲਿਖੋ
ਵਿਕਰੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਰਚ ਵਜੋਂ। ਫਿਰ ਸਟਾਕ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਲਾਭ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਵੀ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ।
ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ
ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕਿੰਨਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਇਸ ਅੰਕੜੇ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਲੀਅਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਕੜਾ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਘੱਟ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।