ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬਕਾਏ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਵੱਲ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉੱਪਰ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਗ਼ਲਤ ਥਾਂ ਸਮਾਂ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਬਕਾਇਆ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਗਾਹਕ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮਾਲ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੂਚੀ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ — ਪਰ ਉਹ ਪੈਸਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਘਟਨਾ ਯਾਦ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਚਾਲੂ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ
ਹਿਸਾਬ ਵਾਲੇ ਉਧਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਦੁਕਾਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।
- ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ — ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
- ਇਸ ਮਹੀਨੇ — ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਯਾਦ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
- ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ — ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਕਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨੇ ਦਿਨ ਅਣਗੌਲਿਆ ਰਿਹਾ।
ਪੁਰਾਣਾ ਪੈਸਾ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਪੈਸਾ ਇਕਦਮ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਹਕ ਘਟਨਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਕੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਕਿੰਨਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਕਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸੰਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਖ਼ਰ ਤੁਸੀਂ ਪੈਸਾ ਵੀ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹੋ ਤੇ ਗਾਹਕ ਵੀ।
ਪੁਰਾਣਾ ਉਧਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਵੀ ਹੈ।
ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ
ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੈਅ ਕਰੋ — ਕਈਆਂ ਲਈ ਮੰਗਲਵਾਰ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਭੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸੂਚੀ ਉਮਰ ਮੁਤਾਬਕ ਵੇਖੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪੰਜ ਚੁਣੋ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ — ਵੱਧ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੰਮ ਵੱਡਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਕੁੱਲ ਉਧਾਰ ਵਾਲੇ ਗਾਹਕ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।