નોકર રાખ્યા પછી પહેલો સવાલ એ આવે છે કે એ શું શું કરી શકશે. મોટા ભાગની દુકાનોમાં આ સવાલનો જવાબ અપાતો નથી, ખાલી ફોન આપી દેવાય છે.
સમસ્યા ત્યારે નથી થતી, પછી થાય છે. છ મહિના પછી જ્યારે હિસાબમાં ગડબડ દેખાય, ત્યારે પાંચમાંથી કોઈ એક જવાબદાર નથી, કારણ કે બધા બધું કરી શકતા હતા.
સાદી વહેંચણી
મોટા ભાગની નાની દુકાનો માટે બે સ્તર બસ છે.
| કામ | નોકર | માલિક |
|---|---|---|
| બિલ બનાવવું | હા | હા |
| ગ્રાહકનું ઉધાર લખવું | હા | હા |
| માલની ખરીદ કિંમત જોવી | ના | હા |
| ભાવ બદલવો | ના | હા |
| જૂનું બિલ ભૂંસવું | ના | હા |
| મહિનાનો હિસાબ જોવો | ના | હા |
આ યાદીમાં સૌથી અગત્યની લીટી ખરીદ કિંમતની છે. ખરીદ કિંમત જાણવી એટલે તમારો નફો જાણવો, અને એ દુકાનની સૌથી અંગત માહિતી છે — માત્ર ચોરીના કારણે નહીં, વાત ફેલાવાના કારણે પણ.
નિયમ પહેલેથી કહી દો
કામે લાગવાના દિવસે જ કહી દેવું સૌથી સારું — શું શું તું કરીશ, શું શું હું કરીશ. પછી ઘટાડવા જાઓ તો એ સજા જેવું લાગે છે, ભલે એવો હેતુ ન હોય.
નિયમ બધા માટે હોય તો એ નિયમ છે. એક જણ માટે હોય તો એ આરોપ છે.
કામ છોડવાનો દિવસ
કોઈ જાય ત્યારે એની પહોંચ કાઢવી એ એ જ દિવસનું કામ છે, પછીના અઠવાડિયાનું નહીં. આ ભૂલી જવું બહુ સહેલું છે, કારણ કે એ દિવસે બીજું ઘણું હોય છે — છેલ્લો પગાર, હિસાબ સમજવો, વિદાય.
એક નાની યાદી રાખો જે દર વખતે એકસરખી હોય. યાદી હોય તો વ્યસ્ત દિવસે પણ કામ છૂટતું નથી.